چه حقیر است این عشق
گر بماند به میان من و تو
خود بمیرد در خود
گر ببندد در خود
من به خوبی می دانم
که ورای من و تو
هستی هست
عشق ما می میرد، مگر آزاد شود
رفتنت رنج من است
رنج من عشق من است
پس رهایت خواهم کرد
که تو را آزاد دوست دارم
پ.ک
آره عشق پرنده ايست آزاد و رها
هرچند رها كردن، رها بودن، گاه تلخ و كشنده ست
اما پرواز هم زيبا و خواستنيست
Posted by: flora at April 25, 2010 8:20 AM