January 27, 2005

دوستت دارم

دوستت دارم را من دل آويزترين شعر جهان يافته ام
 اين گل سرخ من است دامني پركن از اين گل
كه بري خانه دشمن كه فشاني به دوست
راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست
 تو هم اي خوب من اين نكته به تكرار بگو
اين دل آويزترين شعر جهان را همه وقت
 نه به يك بار و به ده بار به صد بار بگو
دوستت دارم را با من بسيار بگو
دوستم داري را از من بسيار بپرس

Posted by mehregan at January 27, 2005 12:11 AM
Comments

سلام :) گمونم با صداي نوري شنيدمش ! يا شايدم يك شعري مثل همين بود ...

Posted by: یاسمن at January 30, 2005 7:40 PM

كاش مي تونست اين شعر احساس آدم را منتقل كنه

Posted by: kourosh rahmanizadeh at January 28, 2005 12:10 AM

بزرگترين دروغي كه تا حال شنيدم همين جمله است

Posted by: doost at January 27, 2005 11:57 PM

شنيدن اش بهتره يا گفتن اش؟...

Posted by: نوشا at January 27, 2005 6:26 PM

بعد از مدتها با دلاويزترين شعر جهان آمدي

Posted by: پرنيان at January 27, 2005 6:15 PM

تو اصلا معلومه كجايي ؟امتحان چي شد؟يه خبري بده از خودت. كلي دلم برات تنگ شده.اين در خيبر وصل نشد؟:((

Posted by: ترزا at January 27, 2005 5:44 PM

دوستت دارم را من دل اويزترين شعر جهان يافته ام اين گل سرخ من است دامني پركن از اين گل كه بري خانه دشمن كه فشاني به دوست راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست تو هم اي خوب من اين نكته به تكرار بگو اين دل اويزترين شعر جهان را همه وقت نه به يك بار و به ده بار به صد بار بگو دوستت دارم را با من بسيار بگو دوستم داري را از من بسيار بپرس

Posted by: itak at January 27, 2005 4:48 PM

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب *** کز هر زبان که میشنوم نامکرر است...خونه قشنگی‌ داری موفق و شاد باشی‌

Posted by: vahid at January 27, 2005 3:09 AM