دوستت دارم را من دل آويزترين شعر جهان يافته ام
اين گل سرخ من است دامني پركن از اين گل
كه بري خانه دشمن كه فشاني به دوست
راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست
تو هم اي خوب من اين نكته به تكرار بگو
اين دل آويزترين شعر جهان را همه وقت
نه به يك بار و به ده بار به صد بار بگو
دوستت دارم را با من بسيار بگو
دوستم داري را از من بسيار بپرس
سلام :) گمونم با صداي نوري شنيدمش ! يا شايدم يك شعري مثل همين بود ...
Posted by: یاسمن at January 30, 2005 7:40 PMكاش مي تونست اين شعر احساس آدم را منتقل كنه
Posted by: kourosh rahmanizadeh at January 28, 2005 12:10 AMبزرگترين دروغي كه تا حال شنيدم همين جمله است
Posted by: doost at January 27, 2005 11:57 PMشنيدن اش بهتره يا گفتن اش؟...
Posted by: نوشا at January 27, 2005 6:26 PMبعد از مدتها با دلاويزترين شعر جهان آمدي
Posted by: پرنيان at January 27, 2005 6:15 PMتو اصلا معلومه كجايي ؟امتحان چي شد؟يه خبري بده از خودت. كلي دلم برات تنگ شده.اين در خيبر وصل نشد؟:((
Posted by: ترزا at January 27, 2005 5:44 PMدوستت دارم را من دل اويزترين شعر جهان يافته ام اين گل سرخ من است دامني پركن از اين گل كه بري خانه دشمن كه فشاني به دوست راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست تو هم اي خوب من اين نكته به تكرار بگو اين دل اويزترين شعر جهان را همه وقت نه به يك بار و به ده بار به صد بار بگو دوستت دارم را با من بسيار بگو دوستم داري را از من بسيار بپرس
Posted by: itak at January 27, 2005 4:48 PMیک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب *** کز هر زبان که میشنوم نامکرر است...خونه قشنگی داری موفق و شاد باشی
Posted by: vahid at January 27, 2005 3:09 AM