بنفش، عشق، انتظار

در اين دنيا همه چيز را مي توان خريد. زيباترين ماشين، قشنگ ترين ويلا که شايد وقتي پنجره هايش را بگشايي آبي دريا را موج بزني. بهترين وزيباترين لباس ها، شيک ترين کفش ها و.........
اما عشق فروشي نيست، تمام دنيا را هم که بفروشي نمي تواني آن را بخري.
ولي با همه ي اين ها برايت از هر چيز بي اهميت تر است. چه ارزشي دارد که کسي شب و روز در انتظار ديدار تو باشد يا تمام احساسش را برايت به رنگ بنفش نقاشي کند؟
دشت ها آلوده ست
در لجنزار، گل لاله نخواهد روييد
گل گندم خوب است
اي دريغا که همه مزرعه ي دل ها را
علف حرزه ي کين پوشانده ست
هيچ کس فکر نکرد
که در آبادي ويران شده ديگر نان نيست
و همه مردم شهر بانگ برداشته اند
که چرا سيمان نيست
و کسي فکر نکرد
که چرا ايمان نيست
و زماني شده است
که به غير از انسان
هيچ چيز ارزان نيست
مصدق